Hoop

Nieuwjaar

Nieuwjaar is vaak een mix van hoop en een beetje spanning. Je kijkt terug, je telt op, en ergens voel je: dit mag anders.

Voor dit jaar wens ik je vooral rust in je hoofd en ruimte in je agenda. Dat je keuzes maakt die goed voelen, ook als ze niet spectaculair ogen.

En dat je jezelf niet voorbijloopt. Maak er een jaar van dat klopt, stap voor stap.

We ontmoeten je graag!

Ik zag de gecomponeerde foto van mijn collega Marion en ik vond het prachtig. Niet even kijken en door, maar echt blijven. Alsof het beeld een deur opende naar een winter die ouder is dan onze decemberdrukte. Stil, donker, helder. Zo’n stilte waarin je ineens hoort wat je normaal overstemt.

Zij is Moeder Kerstmis. Niet de vriendelijke man met de rode jas, maar het oorspronkelijke verhaal. Een Rendiergodin. De drager van licht. De vrouw met het gewei.

Want tijdens de Winterzonnewende, in die nachten waarin het donker zijn langste adem uitblaast, verschijnt zij. Ze wordt in het noorden op allerlei manieren genoemd: de Gewei Godin, de Hertenmoeder, de Oude met het Gewei. Hoe je haar ook noemt, je herkent haar aan één ding: ze draagt het licht niet in haar handen, maar in haar geweien.

En dat is geen detail. Mannelijke rendieren verliezen hun gewei in de winter. Zij niet. Zij houdt het vast. Alsof ze zegt: zelfs als alles kaal wordt, zelfs als het koud is, zelfs als je denkt dat je niets meer hebt om op te steunen, dan is er alsnog een draagkracht die blijft.

In Marion haar foto voelde ik die aanwezigheid. Niet letterlijk natuurlijk, maar als een echo. Alsof het beeld fluisterde: het licht komt niet altijd met kabaal. Soms komt het als een zachte terugkeer. Eerst een vonk. Dan een richting. Dan een pad.

En misschien is dat het mooiste aan dit verhaal. Dat de Hertenmoeder ons niet redt met grootse gebaren, maar ons simpelweg door de nacht leidt. Stap voor stap. Met het licht al aanwezig, daar boven je, in het gewei. Je hoeft het alleen nog te volgen.

Van Diana: Een Blog over Hoop voor mens en natuur.

Onze agenda met groepsreizen

Tot half januari kun je nog boeken voor de IONA reis met Marion.

Iona is een klein eiland met een groot gevoel. Je stapt van de boot en het lijkt alsof de wereld meteen zachter praat. De lucht is helder, de stilte heeft gewicht, en ineens merk je hoe vol je hoofd was.

Marion neemt je mee, niet als gids met een vlaggetje, maar als iemand die precies weet waar je weer kunt landen. We verblijven in het enige hotel op het eiland. Dat maakt alles simpel en intiem. Je loopt zo vanuit je kamer het eiland op. 

Als je voelt dat dit jouw moment is, wacht dan niet tot het “ooit” wordt. Tot half januari staat de reis nog open om te boeken. Daarna gaat de deur dicht en blijft Iona even van zichzelf.

Wil je mee? Stuur me een bericht, dan stuur ik je alle info en reserveer ik je plek.